به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، بررسی نظرات مخاطبان خبرآنلاین در واکنش به گزارش ««اینترنت پرو» و حذف تودههای کمدرآمد از مخرج کسر اینترنت ایران/ رانت خواری جدید در بستر فناوری بازتولید می شود؟» حاکی از آن است که مخاطبان، سیاستهای اخیر مدیریت شبکه و معرفی گزینههای پولی تحت عنوان «اینترنت پرو» یا «اینترنت سفید» را به عنوان یک تعارض آشکار در تبیین پیوستهای امنیتی قلمداد میکنند.
شبیهسازی حق دسترسی به «حق حیات»
بخش مهمی از مخاطبان خبرآنلاین با رد نگاه کالا محور به فضای مجازی، اینترنت را همردیف نیازهای اولیه و حیاتی جامعه مانند آب، برق و حتی اکسیژن قرار دادهاند. کاربران معتقدند طبقاتی کردن این فضا، نوعی نقض حقوق بنیادین شهروندی است.
-
بسیاری از کاربران با نگاهی تاریخی، این مدل دستهبندی را با نظام طبقاتی کهن (مانند دوران ساسانی) مقایسه کرده و هشدار میدهند که این رویکرد، جامعه را به دو پاره نامتوازن «خودیهای دارای دسترسی» و «رعایای محروم و منزوی» تقسیم میکند.
-
یکی از کاربران خبرآنلاین در این خصوص نوشت:«مگر میشود تنفس و اکسیژن جامعه را طبقاتی کرد؟»
سقوط سخت اقتصاد دیجیتال و تریدرها
نمود عینی و ملموس آسیبهای محدودیت شبکه در کامنتهای فریلنسرها، مدرسان بینالمللی و فعالان بازارهای مالی (تریدرها) تبلور یافته است. این لایه از جامعه بر این باور است که زیرساخت اداری تعیینشده برای دریافت دسترسیهای ویژه، نه یک راهکار، بلکه بستری برای توزیع رانت است.
-
مخاطبان اشاره دارند که بروکراسی اداری برای دریافت اینترنت پرو به قدری پیچیده، مبهم و رانتی است که عملاً به ابزاری در دست افراد با نفوذ غیرمتخصص تبدیل شده و دسترسی متخصصان واقعی و نیازمندان واقعی این حوزه را قطع کرده است.
-
یکی از کاربران خبرآنلاین در این خصوص نوشت:«بیش از ۶۰ روز است که به دلیل اختلالات یک ریال درآمد نداشتهام؛ با شکم خالی چطور میتوان به وعدههای توسعه اشتغال دیجیتال اعتماد کرد؟»
مقاومت اخلاقی نخبگان؛ «از پذیرش اینترنت تبعیضآمیز معذوریم»
یکی از لایههای غافلگیرکننده و تأملبرانگیز واکنش جامعه دانشگاهی، پزشکان و اساتید به دریافت پیامکهای فعالسازی اینترنت ویژه (پرو) است. برخلاف تصور سیاستگذاران، نخبگان دریافت این امتیاز را مایه خرسندی ندانستهاند.
-
این گروه از مخاطبان تأکید دارند که پذیرش این دسترسیهای خاصهخواری، نوعی «توهین به کرامت انسانی» و پذیرش تلویحی تبعیض علیه اقشار ضعیفتر جامعه است.
-
یکی از کاربران خبرآنلاین در این خصوص نوشت:«حس بد خاصهخواری مانع شد تا از این دسترسی تبعیضآمیز استفاده کنم؛ وظیفه اخلاقی ماست که در این شرایط کنار مردم و در بخش عمومی بایستیم.»
مهمترین گزاره و خط تحلیلی مشترک در بیش از ۹۰ درصد کامنتها، به چالش کشیدن منطق رگولاتوری است. مخاطبان با طرح یک سوال منطقی، پایههای استدلالی این طرح را به چالش کشیدهاند:اگر بسترهای بینالمللی به دلایل امنیتی و حفاظتی مسدود شدهاند، چگونه با پرداخت مبالغ کلان مادی یا از طریق کانالهای شرکتی، خطرات امنیتی آنها مرتفع شده و ناگهان همان بسترها بیخطر و «سفید» میشوند؟
این پارادوکس در ذهن جامعه، هدف فیلترینگ را از دغدغههای کلان حکومتی، به یک «انحصار تجاری» و ابزار درآمدزایی برای شرکتهای خاص تقلیل داده است.
دادههای حاصل از این گزارش تعاملی نشان میدهد که پروژه «اینترنت طبقاتی/پرو» نه تنها نتوانسته اقناع عمومی ایجاد کند، بلکه به عنوان یک گسل جدید، در حال فرسایش شدید سرمایه اجتماعی نخبگان و تودههای مردم است. امتناع نخبگان از دریافت این رانت و گره خوردن اینترنت به معیشت روزمره مردم، زنگ خطری جدی است که نشان میدهد اصرار بر مدلهای دسترسی چندلایه، عواقب ناگواری بر همگرایی اجتماعی و اعتماد عمومی خواهد داشت. بازنگری در این رویکرد تجاری-امنیتی و بازگشت به مدل «حق دسترسی برابر و عمومی»، منطقیترین مسیر برای خروج از این چالش رسانهای است.
۲۲۷۲۲۷
