به گزارش بازار، اداره پست تبریز با بهرهگیری از سیستمهای انتقال و سورتینگ هوشمند، اولین هاب مکانیزه پستی را در ایران به اجرا درآورد. با پیادهسازی این اتوماسیون، تمامی مرسولات پستی از مرحله تفکیک تا تخلیه و بارگیری نهایی، به صورت کاملاً هوشمند و توسط ماشینآلات نوینِ انتقال مواد مدیریت میشوند. این ساختار یکپارچه، فرآیندهای زمانبرِ دستی را کاملاً حذف کرده و جریان پیوستهای از پردازش کالا را با بالاترین استانداردهای صنعتی در این مرکز رقم زده است.
بهینهسازی سکوهای بارگیری؛ حل چالش لجستیک ورودی و خروجی
در بررسی فرآیندهای پستی کلانشهرها، سکوهای تخلیه و بارگیری (Loading Docks) همواره به عنوان اصلیترین گلوگاه فیزیکی شناخته میشوند. در ساختار سنتی، مرسولات پستی به صورت دستی از کانتینر خودروها تخلیه و به درون سالن منتقل میشدند؛ فرآیندی پرفشار و زمانبر که سرعت کل چرخه تفکیک در داخل سالن را تحت شعاع قرار میداد و زمان توقف ناوگان حمل بار را افزایش میداد.
برای برطرف کردن این چالش فنی در پروژه پست تبریز، مکانیزاسیون دقیقاً از ابتداییترین نقطه جریان کالا، یعنی سکوهای بارگیری آغاز شده است. استقرار خطوط نوار نقاله تلسکوپی در این مرکز، امکان نفوذ مستقیم ماشینآلات به عمق کامیونها و کانتینرها را فراهم کرده است. در این ساختار نوین، مرسولات ورودی یا خروجی، بدون نیاز به حمل دستی یا جابهجاییهای مکرر اپراتوری، به طور مستقیم روی نقالهها قرار گرفته و مسیر سالن عملیات را طی میکنند.
مهندسی، طراحی و ساخت این بازوهای مکانیزه انتقال، توسط شرکت امید عمران سهند صورت گرفته است؛ مجموعهای که به عنوان نخستین و تنها تولیدکننده تخصصی نوار نقاله تلسکوپی در ایران، بومیسازی این تجهیزات استراتژیک لجستیکی را در کشور رقم زده است. پیادهسازی این سیستم در پست تبریز، فاکتور سیکل زمانیِ (Cycle Time) تخلیه و بارگیری را به حداقل رسانده و یکپارچگی کاملی میان سرعت ورود کالا و ظرفیت پردازش داخل سالن ایجاد کرده است.
تفکیک هوشمند مرسولات؛ تکمیل زنجیره مکانیزاسیون با توان بومی
پس از تخلیه پرسرعت کالا در سکوها، جریان کالا وارد حساسترین فاز عملیاتی خود یعنی پردازش و مسیریابی در داخل سالن میشود. در این مرحله، خطوط پیشرفته و یکپارچه نوار نقاله سورتینگ به عنوان هسته مرکزی عملیات وارد مدار میشوند. در روشهای پیشین، خوانش آدرسها و دستهبندی فیزیکی دهها هزار مرسوله در روز، با درصد خطای انسانی و اتلاف زمان بالایی همراه بود؛ اما در معماری نوین پست تبریز، مرسولات به صورت پیوسته روی خطوط انتقال جریان یافته و با عبور از تونلهای اسکن بارکد، به طور کاملاً خودکار به سمت خروجیهای مقصدیابیشده هدایت میشوند.
نکته قابل توجه در اجرای این زیرساخت حیاتی، تکیه کامل بر دانش نرمافزاری و سختافزاری مهندسان داخلی است. طراحی الگوریتمهای پردازش داده، برنامهنویسی سیستمهای پردازش تصویری و اجرای خطوط تفکیک در این مرکز، توسط یک مجموعه صنعتی متخصص و دانشبنیان دیگر از قطب صنعتی تبریز به انجام رسیده است. این سیستم نرمافزاری با پردازش لحظهای کدهای پستی، مسیر هر مرسوله را در کسری از ثانیه تحلیل کرده و فرمان مکانیکی لازم را برای هدایت بسته صادر میکند.
آنچه پروژه پست تبریز را به یک دستاورد شاخصِ ملی تبدیل کرده، بومیسازیِ صددرصدیِ کل این چرخه لجستیکی است. پیوند دقیقِ مهندسی میان ماشینآلات انتقال و بارگیری و سیستمهای هوشمند پردازش و سورتینگ، اثبات میکند که ظرفیتهای صنعتی داخل کشور به بلوغ کاملی برای اجرای کلانپروژههای اتوماسیون دست یافتهاند. این همافزایی بینقص، چرخه پردازش کالا را از یک فرآیند کارگریِ پرخطر، به یک سیستم خطیِ ایمن، سریع و تماممکانیزه تبدیل کرده است.
دستاوردهای اقتصادی مکانیزاسیون؛ الگویی برای توسعه ملی شبکه پستی
پیادهسازی این سیستم ترکیبی در پست تبریز، علاوه بر ارتقای شاخص سرعت، یک دستاورد پنهان اما حیاتی دیگر در اقتصاد لجستیک به همراه داشته است: به حداقل رسیدن استهلاک و آسیب فیزیکی به کالاها. با حذف دخالت مستقیم دست و جلوگیری از پرتاب یا سقوط بستهها در زمان بارگیری سنتی، نرخ سلامت مرسولات به بالاترین حد استاندارد رسیده است. این امر در مقیاس کلان، به معنای کاهش چشمگیر هزینههای جبران خسارت و ارتقای سطح کیفی خدمات است.
از منظر اقتصاد مهندسی، گذر از سیستمهای کارگری به اتوماسیون پیوسته، نرخ بازگشت سرمایه (ROI) سریعی را از طریق کاهش هزینههای جاری، مدیریت بهینه شیفتهای کاری و جلوگیری از رسوب سرمایه (کالا) رقم میزند. موفقیت عملیاتی در هاب توزیع تبریز، اکنون به عنوان یک الگوی استاندارد پیش روی شبکه پستی کشور و سایر شرکتهای پخش و لجستیک قرار دارد.
