راهنمای خرید و فروش دای (DAI) برای پوشش ریسک تتر

با این حال، ساختار همه استیبل کوین‌ها به یک شکل نیست و تفاوت‌های بسیار مهمی بین آن‌ها وجود دارد. برای مثال تتر (USDT) سال‌ها است بزرگ‌ترین استیبل کوین بازار کریپتو محسوب می‌شود، اما دای (DAI) به ‌عنوان یک گزینه غیرمتمرکز توانسته است توجه کاربران زیادی را جلب کند. اگر به دنبال کاهش ریسک نگهداری سرمایه در استیبل‌ کوین‌ها هستید، درک تفاوت‌های دای و تتر می‌تواند به تصمیم‌گیری بهتر شما کمک کند.

دای چیست و چطور کار می‌کند؟

دای (DAI) یک استیبل ‌کوین مبتنی بر بلاک چین اتریوم است که ارزش آن همیشه نزدیک به یک دلار آمریکا حفظ می‌شود. برخلاف بسیاری از استیبل ‌کوین‌ها که توسط شرکت‌های متمرکز و با پشتوانه ذخایر بانکی منتشر می‌شوند، دای از طریق پروتکل میکر دائو (MakerDAO) و قراردادهای هوشمند فعالیت می‌کند.

فرآیند ایجاد دای بر اساس وثیقه‌گذاری دارایی‌های دیجیتال انجام می‌شود. یعنی کاربران می‌توانند ارزهایی مانند ETH و برخی دارایی‌های دیگر را در قراردادهای هوشمند قفل کنند و در ازای آن دای دریافت کنند. این مکانیزم باعث می‌شود هیچ نهاد مرکزی کنترل کاملی بر عرضه دای نداشته باشد.

گفتنی است در سال ۲۰۲۴ پروتکل MakerDAO برای گسترش اکوسیستم خود و جذب کاربران بیشتر، اسم تجاری خود را به Sky Protocol تغییر داد. در این فرایند ری‌برندینگ، استیبل کوین دای هم با توکن جدید USDS (یا Sky Dollar) جایگزین شد که امکان تبدیل آن با نسبت یک به یک وجود دارد. هدف اصلی این تغییر، ساده‌تر کردن تجربه کاربران در حوزه دیفای، افزایش مقیاس‌پذیری خدمات و رقابت مؤثرتر با استیبل‌ کوین‌های بزرگی مانند تتر (USDT) عنوان شد. با این حال، دای همچنان در بازار فعال است و کاربران می‌توانند در صورت تمایل به USDS مهاجرت کنند.

یکی از ویژگی‌های مهم دای، حفظ ارزش آن از طریق الگوریتم‌ها و سازوکارهای خودکار است. زمانی که قیمت دای از محدوده یک دلار فاصله بگیرد، سیستم با استفاده از مشوق‌های اقتصادی و تنظیم عرضه، قیمت را به محدوده هدف خود بر می‌گرداند. همین موضوع باعث شده است دای به یکی از معروف‌ترین استیبل‌ کوین‌های غیرمتمرکز بازار تبدیل شود.

علاوه بر کاربردهای معاملاتی، دای در اکوسیستم دیفای (DeFi) یا امور مالی غیرمتمرکز هم نقش مهمی ایفا می‌کند. به همین خاطر کاربران می‌توانند از آن برای وام‌دهی، کسب سود، تأمین نقدینگی و انتقال ارزش استفاده کنند. در نتیجه دای فقط یک استیبل ‌کوین ساده نیست، بلکه بخشی از زیرساخت مالی غیرمتمرکز بازار کریپتوست.

تتر چیست و چطور کار می‌کند؟

تتر یا USDT بزرگ‌ترین استیبل ‌کوین بازار ارزهای دیجیتال از نظر ارزش بازار و حجم معاملات است. هدف اصلی تتر حفظ نسبت یک به یک با دلار آمریکا است تا کاربران بتوانند بدون خروج از بازار کریپتو، از دارایی خود در برابر نوسانات محافظت کنند.

برخلاف دای، تتر توسط شرکت تتر لیمیتد (Tether Limited) عرضه و مدیریت می‌شود. این شرکت ادعا می‌کند که به ازای هر واحد تتر، ذخایری معادل ارزش آن نگهداری می‌شود. این ذخایر شامل پول نقد، اوراق قرضه کوتاه‌مدت و بقیه دارایی‌های مالی می‌شود که پشتوانه توکن تتر را تشکیل می‌دهند.

محبوبیت بالای تتر به خاطر نقدشوندگی بسیار زیاد آن است. تقریباً تمام صرافی‌های بزرگ دنیا از USDT پشتیبانی می‌کنند و بخش عمده معاملات بازار ارزهای دیجیتال بر اساس این استیبل ‌کوین انجام می‌شود. همین موضوع باعث شده است بسیاری از تریدرها برای ورود و خروج سریع از معاملات، تتر را انتخاب کنند.

با وجود این مزایا، تتر همیشه با انتقاداتی درباره میزان شفافیت ذخایر و تمرکز مدیریتی مواجه بوده است. از آنجا که کنترل عرضه و مدیریت ذخایر در اختیار یک شرکت متمرکز قرار دارد، برخی کاربران ترجیح می‌دهند بخشی از سرمایه خود را به گزینه‌های غیرمتمرکز مانند دای منتقل کنند تا وابستگی کمتری به یک نهاد خاص داشته باشند.

مقایسه دای و تتر از نظر امنیت، نقدشوندگی و تمرکززدایی

مهم‌ترین تفاوت دای و تتر را می‌توان در میزان تمرکز آن‌ها مشاهده کرد. تتر توسط یک شرکت خصوصی مدیریت می‌شود و تصمیمات مربوط به انتشار یا مسدودسازی دارایی‌ها در اختیار همان مجموعه قرار دارد. در مقابل، دای بر اساس قراردادهای هوشمند و سازوکار حاکمیتی MakerDAO فعالیت می‌کند و به همین دلیل ماهیتی غیرمتمرکزتر دارد.

از نظر امنیت، هر دو پروژه سابقه قابل قبولی دارند اما نوع ریسک آن‌ها متفاوت است. ریسک اصلی تتر به مسائل نظارتی، ذخایر پشتوانه و تصمیمات شرکت صادرکننده مربوط می‌شود. در مقابل، دای بیشتر در معرض ریسک‌های فنی مرتبط با قراردادهای هوشمند و نوسانات شدید بازار وثیقه قرار دارد.

در زمینه نقدشوندگی، تتر همچنان برتری محسوسی دارد. حجم معاملات روزانه USDT چندین برابر دای است و تقریباً در تمام صرافی‌ها و پلتفرم‌های معاملاتی حضور دارد. این موضوع باعث می‌شود کاربران بتوانند در هر زمان با کمترین اختلاف قیمت اقدام به خرید یا فروش کنند.

برای کاربرانی که به دنبال تنوع‌بخشی در استیبل ‌کوین‌ها هستند، استفاده هم‌زمان از تتر و دای می‌تواند راهکاری برای مدیریت ریسک باشد. به همین خاطر بسیاری از سرمایه‌گذاران علاوه بر تتر، بخشی از سرمایه خود را به دای اختصاص می‌دهند. حتی صرافی‌های داخلی مثل نوبیتکس هم امکان خرید دای با ریال را فراهم کرده‌اند تا کاربران ایرانی به راحتی بتوانند از آن استفاده کنند.

دای یا تتر؛ کدام استیبل کوین برای شما مناسب‌تر است؟

انتخاب بین دای و تتر به اهداف سرمایه‌گذاری و میزان ریسک‌پذیری شما بستگی دارد. اگر اولویت اصلی شما نقدشوندگی بالا، دسترسی گسترده در صرافی‌ها و حجم معاملات زیاد است، تتر همچنان یکی از بهترین گزینه‌های بازار محسوب می‌شود.

اما اگر به اصول تمرکززدایی اهمیت می‌دهید و ترجیح می‌دهید دارایی شما وابستگی کمتری به شرکت‌های متمرکز داشته باشد، خرید ارز دیجیتال دای می‌تواند انتخاب جذاب‌تری باشد. این موضوع به خصوص برای کاربران فعال در حوزه دیفای اهمیت بیشتری دارد؛ چون بسیاری از پروتکل‌های مالی غیرمتمرکز از دای به ‌عنوان یکی از دارایی‌های اصلی خود استفاده می‌کنند.

البته در عمل بسیاری از سرمایه‌گذاران حرفه‌ای به جای انتخاب یک گزینه، از هر دو استیبل ‌کوین استفاده می‌کنند. این رویکرد باعث می‌شود ریسک‌های خاص هر پروژه کاهش پیدا کند و انعطاف‌پذیری بیشتری برای مدیریت سرمایه ایجاد شود.

دای و تتر هر دو برای حفظ ارزش دارایی در بازار پرنوسان ارزهای دیجیتال طراحی شده‌اند، اما مسیر متفاوتی را برای رسیدن به این هدف انتخاب کرده‌اند. تتر با نقدشوندگی بالا و پذیرش گسترده، گزینه‌ای محبوب برای معاملات روزمره است؛ در حالی که دای با ساختار غیرمتمرکز خود، راهی برای کاهش وابستگی به نهادهای متمرکز فراهم می‌کند. انتخاب نهایی به اولویت‌های شما بستگی دارد؛ اینکه آیا نقدشوندگی برایتان مهم‌تر است یا تمرکززدایی؟ جواب به این سوال می‌تواند مشخص کند کدام استیبل کوین انتخاب مناسب‌تری برای سبد سرمایه‌گذاری شما است.