بزرگترین دشمن امنیت سایبری ما، شاید نه هکرهای بینالمللی، که خود قطعی اینترنت باشد. در حالی که فکر میکنیم با قطع شبکه، دشمن را در بیرون مرزها نگه داشتهایم، در حقیقت داریم زامبیهای دیجیتال را در دل سیستمهایمان تغذیه میکنیم.
مشاور وزیر ارتباطات و رئیس پارک فناوری اطلاعات و ارتباطات کشور از احتمال دسترسی و اتصال به اینترنت بینالمللی تا یک هفته آینده در کشور خبر داد.
پایگاه خبری سیتنا در خبری اعلام کرد که ستاد راهبری و ساماندهی فضای مجازی صبح امروز دوشنبه (چهارم خردادماه) به ریاست محمدرضا عارف معاون اول رئیس جمهور تشکیل جلسه داد و بازگشت اینترنت به وضعیت قبل از دی ماه ۱۴۰۴ مصوب شد.
با گذشت بیش از ۲ هزار ساعت از قطع سراسری شبکه، مبالغ اینترنت بینالملل از جیب کاربران کماکان در حال کسر شدن است و ارائه خدمات به آنها، منوط به اینترنت ملی شده است.
محمد سرافراز، رییس پیشین سازمان صداوسیما و عضو کنونی شورای عالی فضای مجازی، در گفتوگو با روزنامه اینترنتی فراز به جزییاتی از فرایند قطع اینترنت جهانی در ایران میگوید. سرافراز باور دارد که در مجموع سه نگاه کلی به مقوله اینترنت در ایران وجود دارد: ۱-هوادارن قطع دائم و موقت اینترنت ۲-ذینفعانی که از تفکر گروه اول برای درآمدزایی استفاده میکنند و در نهادهای تصمیمگیر، صاحب جایگاهند ۳-طرفداران اینترنت جهانی که قربانی دو گروه اول هستند. این گفتوگو را بخوانید.
معرفی بستههای اینترنت پرو، منجر شد که اپراتورها برای افزایش حداکثری و قانونی قیمتها اقدام کنند.
رئیس سازمان نظام صنفی رایانهای کشور (نصر) از عبور آمار ثبتنام فریلنسرها از مرز ۲۰۰ هزار نفر خبر داد. این استقبال بیسابقه که به دنبال ایجاد امکان دسترسی به «اینترنت پرو» (ویژه) برای اعضا شکل گرفته، علاوه بر رشد چند هزار درصدی اعضای حقیقی سازمان، درآمدی ارزیابیشده در حدود ۲۰۰ میلیارد تومان را از محل حق عضویتها روانه حساب نصرهای استانی میکند؛ رقمی که میتواند ساختار مالی و اداری این نهاد صنفی را به طور کامل دگرگون کند.
طی سالهای اخیر، یکی از اصلیترین توجیهات محدودسازی پلتفرمهای جهانی در کشور، عدم همکاری شرکتهای خارجی با قوانین داخلی عنوان شده است؛ این که برخی شبکههای اجتماعی حاضر نشدهاند در ایران دفتر رسمی داشته باشند یا به الزامات مورد نظر نهادهای مسئول تن دهند.
در دنیای امروز، فناوری به مجموعهای از دانش، ابزارها و روشهایی اطلاق میشود که زندگی بشر را تسهیل کرده، کیفیت آن را ارتقا میبخشد و مشکلات رفاهی را کاهش میدهد. این حوزه به عنوان یک محرک اصلی برای رشد اقتصادی در سطح ملی و جهانی شناخته میشود؛ از طریق افزایش بهرهوری، کاهش هزینهها و خلق فرصتهای شغلی، میتواند اقتصادها را تقویت کند.
بسیاری از افراد با دقت به خبرهای مرتبط با فناوری و نوآوریهای آن، به ویژه در حوزههایی نظیر فناوری اطلاعات، هوش مصنوعی، انرژیهای نو و … توجه میکنند. این پیشرفتها در نهایت به توسعه فناوری کمک نموده و امکان رشد بخشهای مختلف جامعه را فراهم میآورند. در نتیجه، اقتصاد ایران و اقتصاد جهانی نیز از این موج توسعه مستثنی نخواهند بود و با بهرهمندی از نوآوریهای جدید، شاهد پیشرفتهای چشمگیری خواهند بود.

فناوری یا تکنولوژی (Technology) چیست؟
در اصل، فناوری به کاربرد دانش علمی به منظور حل مسائل عملی و بهبود زندگی انسانها اشاره دارد. این مفهوم شامل تغییر و بهینهسازی محیط زندگی، افزایش کارایی و رفع مشکلات گوناگون میشود. به عبارت دیگر، فناوری ابزارها، فرآیندها و سیستمهایی را توسعه میدهد که نیازهای بشر را برطرف کرده و موجب پیشرفت جوامع میشوند.
کاربردهای فناوری در زندگی مدرن
فناوری با نفوذ در حوزههای مختلفی مانند صنعت، تولید، کشاورزی، بهداشت، تجارت و حملونقل، نقش مهمی در کاهش هزینهها و بهبود کیفیت خدمات ایفا میکند. این دستاوردها شامل مدیریت بهتر منابع، تشخیص دقیقتر بیماریها، ارتقای روشهای درمانی، بهبود فرآیندهای آموزشی و یادگیری، تسهیل ارتباطات و تجارت، و افزایش ایمنی در سیستمهای حملونقل میباشد.
اهمیت و تأثیر فناوری بر اقتصاد
تأثیرات فناوری بر اقتصاد هم در سطح جهانی و هم در سطح ملی قابل توجه است. برخی از تأثیرات مثبت این حوزه به شرح زیر است:
- خلق فرصتهای شغلی جدید: فناوری موجب نوآوری و توسعه محصولات و خدمات نوین میشود که به نوبه خود منجر به ایجاد مشاغل جدید و کاهش بیکاری میگردد. این فرآیند به رشد اقتصادی کمک شایانی میکند.
- ارتقای فرآیندهای تولید و بهرهوری: پیشرفتهای فناورانه به بهبود روشهای تولید و ارائه خدمات منجر میشود، که این امر موجب افزایش بهرهوری و کاهش هزینههای تولید شده و در نهایت به توسعه اقتصادی کمک میکند.
- توسعه تجارت: فناوری امکان رشد تجارت الکترونیک، بازرگانی بینالمللی و اقتصاد دیجیتال را فراهم آورده و نقش مهمی در بهبود وضعیت اقتصادی کشورها دارد.
- جذب سرمایهگذاری: نوآوریهای فناورانه زمینه ایجاد فناوریهای نوین را فراهم میآورند که از طریق جذب سرمایههای داخلی و خارجی میتوانند زیرساختهای اقتصادی را بهبود بخشیده و موتور رشد اقتصادی را تقویت کنند.
به طور کلی، توسعه فناوری نه تنها باعث بهبود کیفیت زندگی انسانها میشود، بلکه به عنوان یک نیروی محرکه در توسعه اقتصادی و اجتماعی کشورها نقش کلیدی ایفا میکند.