دکتر سید ابوالحسن فیروزآبادی، دبیر سابق شورای عالی فضای مجازی و رئیس پیشین مرکز ملی فضای مجازی منتقد سیاست های کنونی اینترنت است
محدودیت اینترنت در زمان بحران، امری کاملا منطقی، عالمانه و مبتنی بر دیدگاه کارشناسی است. اما تجربه سال های اخیر در کشور ما، فضای متفاوتی از این رویه است.
متن حاضر پدیده «اینترنت طبقاتی» را از منظر اندیشمندانی چون آلتوسر و گرامشی تحلیل میکند
طالبان که به دلیل هزینه بالای فیلترینگ، از مسدود کردن برخی برنامهها و سایتها ناامید شده، به این نتیجه رسیده که کمهزینهترین گزینه، محدود کردن دسترسی شهروندان به اینترنت پرسرعت است، لذا قطع اینترنت پرسرعت فیبرنوری و سپس محدود کردن اینترنت بیسیم، در ولایات مختلف افغانستان به اجرا درآمده است.
با مروری بر اخبار سه دهه اخیر کشور میتوان تصویر روشنی از اختلاف بین سیاسیون در حوزه رسانه ارائه کرد.
به دستور مسئولان امنیتی و برای حفظ زیرساختهای سایبری کشور از حملات دشمن، دسترسی عموم به اینترنت بینالملل قطع شدهاست تا دشمن نتواند مردم را از خدمات اینترنت داخلی نظیر تحویل دارو با نسخه الکترونیکی، تماشای فیلم، برگزاری وبینار، خریدهای اینترنتی، آموزش مدارس و دانشگاهها، تاکسیهای اینترنتی و… محروم کند.
صدر: در طول جنگ تحمیلی رمضان هیچگونه قطعی در سرویسهای دولت الکترونیک رخ نداد.
بررسی نظرات مخاطبان خبرآنلاین در گزارشی که حول محور «اینترنت پرو» منتشر شد، حاکی از آن است که نخبگان جامعه با امتناع اخلاقی از پذیرش تبعیض، منطق تجاریسازی امنیت شبکه را به چالش کشیدهاند. این رصد رسانهای نشان میدهد که چگونه تبدیل یک کالای عمومی به امتیازات طبقاتی، سرمایه اجتماعی و معیشت دیجیتال کشور را دچار فرسایش شدید کرده است.
در دنیای امروز، فناوری به مجموعهای از دانش، ابزارها و روشهایی اطلاق میشود که زندگی بشر را تسهیل کرده، کیفیت آن را ارتقا میبخشد و مشکلات رفاهی را کاهش میدهد. این حوزه به عنوان یک محرک اصلی برای رشد اقتصادی در سطح ملی و جهانی شناخته میشود؛ از طریق افزایش بهرهوری، کاهش هزینهها و خلق فرصتهای شغلی، میتواند اقتصادها را تقویت کند.
بسیاری از افراد با دقت به خبرهای مرتبط با فناوری و نوآوریهای آن، به ویژه در حوزههایی نظیر فناوری اطلاعات، هوش مصنوعی، انرژیهای نو و … توجه میکنند. این پیشرفتها در نهایت به توسعه فناوری کمک نموده و امکان رشد بخشهای مختلف جامعه را فراهم میآورند. در نتیجه، اقتصاد ایران و اقتصاد جهانی نیز از این موج توسعه مستثنی نخواهند بود و با بهرهمندی از نوآوریهای جدید، شاهد پیشرفتهای چشمگیری خواهند بود.

فناوری یا تکنولوژی (Technology) چیست؟
در اصل، فناوری به کاربرد دانش علمی به منظور حل مسائل عملی و بهبود زندگی انسانها اشاره دارد. این مفهوم شامل تغییر و بهینهسازی محیط زندگی، افزایش کارایی و رفع مشکلات گوناگون میشود. به عبارت دیگر، فناوری ابزارها، فرآیندها و سیستمهایی را توسعه میدهد که نیازهای بشر را برطرف کرده و موجب پیشرفت جوامع میشوند.
کاربردهای فناوری در زندگی مدرن
فناوری با نفوذ در حوزههای مختلفی مانند صنعت، تولید، کشاورزی، بهداشت، تجارت و حملونقل، نقش مهمی در کاهش هزینهها و بهبود کیفیت خدمات ایفا میکند. این دستاوردها شامل مدیریت بهتر منابع، تشخیص دقیقتر بیماریها، ارتقای روشهای درمانی، بهبود فرآیندهای آموزشی و یادگیری، تسهیل ارتباطات و تجارت، و افزایش ایمنی در سیستمهای حملونقل میباشد.
اهمیت و تأثیر فناوری بر اقتصاد
تأثیرات فناوری بر اقتصاد هم در سطح جهانی و هم در سطح ملی قابل توجه است. برخی از تأثیرات مثبت این حوزه به شرح زیر است:
- خلق فرصتهای شغلی جدید: فناوری موجب نوآوری و توسعه محصولات و خدمات نوین میشود که به نوبه خود منجر به ایجاد مشاغل جدید و کاهش بیکاری میگردد. این فرآیند به رشد اقتصادی کمک شایانی میکند.
- ارتقای فرآیندهای تولید و بهرهوری: پیشرفتهای فناورانه به بهبود روشهای تولید و ارائه خدمات منجر میشود، که این امر موجب افزایش بهرهوری و کاهش هزینههای تولید شده و در نهایت به توسعه اقتصادی کمک میکند.
- توسعه تجارت: فناوری امکان رشد تجارت الکترونیک، بازرگانی بینالمللی و اقتصاد دیجیتال را فراهم آورده و نقش مهمی در بهبود وضعیت اقتصادی کشورها دارد.
- جذب سرمایهگذاری: نوآوریهای فناورانه زمینه ایجاد فناوریهای نوین را فراهم میآورند که از طریق جذب سرمایههای داخلی و خارجی میتوانند زیرساختهای اقتصادی را بهبود بخشیده و موتور رشد اقتصادی را تقویت کنند.
به طور کلی، توسعه فناوری نه تنها باعث بهبود کیفیت زندگی انسانها میشود، بلکه به عنوان یک نیروی محرکه در توسعه اقتصادی و اجتماعی کشورها نقش کلیدی ایفا میکند.