به گزارش خبرنگار مهر به نقل از مدیسن نت، دکتر «مارسین چویستک»، رئیس برنامه انکولوژی حمایتی و مراقبت های تسکینی در مرکز سرطان فاکس چیس در فیلادلفیا، گفت: «آگونیست های گیرنده GLP-۱ هرگز فقط داروهای کاهش دهنده گلوکز نبوده اند. خواص ضد التهابی و تعدیل کننده ایمنی آنها مدتهاست که اثرات گسترده تری را نشان می دهد.»
محققان داده های سلامتی بیش از ۱۲۰۰۰ نفر را که یکی از هفت نوع سرطان در مرحله ۱، ۲ یا ۳ داشتند، تجزیه و تحلیل کردند.
آنها بیمارانی را که پس از تشخیص شروع به مصرف داروهای GLP-۱ کردند، با بیماران مشابهی که دسته دیگری از داروهای دیابت به نام گلیپتین مصرف می کردند، مقایسه کردند.
دکتر «مارک دیوید اورلند»، محقق ارشد از مؤسسه سرطان تایوسیگ در کلینیک کلیولند گفت: «مطالعه ما نشان داد که استفاده از داروهای GLP-۱، در مقایسه با مهارکننده های DPP-۴ و سایر داروهای ضد دیابت، با کاهش معنی داری در پیشرفت سرطان در چهار نوع تومور جامد مرتبط است.»
قوی ترین نتایج در سرطان ریه، سینه، روده بزرگ و کبد مشاهده شد، که در آن بیمارانی که از داروهای GLP-۱ استفاده می کردند، ۳۸ تا ۵۰ درصد کمتر احتمال داشت به مرحله ۴ یا سرطان متاستازشده پیشرفت کنند.
استفاده از GLP-۱ همچنین با کاهش ۳۳ درصدی خطر مرگ در کل مرتبط بود. بیشترین فایده در سرطان سینه مشاهده شد، جایی که خطر مرگ تا ۴۵ درصد کاهش یافت.
به گفته نویسندگان، اثرات ضد التهابی و مرتبط با ایمنی GLP-۱ ممکن است به توضیح این یافته ها کمک کند.
در حالی که محققان هشدار می دهند که این یک مطالعه مشاهده ای بوده و نمی تواند علت و معلولی را اثبات کند، اما می گویند که یافته ها به اندازه کافی قوی هستند تا آزمایشات بالینی آینده را توجیه کنند.
