ورق آهن در ایستگاه ۱۵۰ هزار تومان | اقتصاد فارسی

به گزارش آهن آنلاین؛ بازار ورق آهن در حالی به محدوده 150 هزار تومان نزدیک شده است که فاصله قیمت محصولات مختلف ورق سیاه نشان می‌دهد بازار این محصول بیش از گذشته تحت‌تاثیر ضخامت، برند، ابعاد، محل تحویل و شرایط عرضه قرار گرفته است. رسیدن قیمت ورق آهن برخی از کارخانه‌ها به محدوده ۱۵۰ هزار تومان به‌ازای هر کیلوگرم، در واقع عبور از یک مرز روانی مهم برای بازار فولاد محسوب می‌شود. چراکه ورق گرم یکی از مهم‌ترین محصولات زنجیره فولاد است و تغییرات قیمت آن به‌صورت مستقیم هزینه تولید بسیاری از صنایع پایین‌دستی، ازجمله سازه‌های فلزی، مخازن، ماشین‌آلات، تجهیزات صنعتی، لوله و پروفیل را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد.

عوامل مؤثر بر اختلاف قیمت ورق آهن در بازار

در 13 مهرماه 1405، ورق آهن 3 میل کارخانه فولاد مبارکه در سایز 1500 به‌صورت رول و تحویل کارخانه 135 هزار و 450 تومان به‌ازای هر کیلوگرم قیمت دارد، در حالی که همین ضخامت در سایز 1000 حدود 140 معامله می‌شود. این اختلاف نشان می‌دهد که نمی‌توان یک عدد واحد را برای تمام بازار ورق در نظر گرفت. 

نوع عرضه، ابعاد و محل تحویل می‌تواند چندین هزار تومان در هر کیلو اختلاف ایجاد کند. به همین دلیل، رسیدن یکی از شاخص‌های ورق به محدوده 150 هزار تومان به معنای آن نیست که همه ضخامت‌ها و برندها نیز هم‌زمان در همین سطح قیمت قرار گرفته‌اند.

ورق آهن 3 میل، محصولی حساس به تقاضای صنعتی

ورق سیاه 3 میل یکی از پرکاربردترین ضخامت‌ها در بازار ایران است و به همین دلیل رفتار قیمتی آن اهمیت ویژه‌ای دارد. قیمت این محصول برای فولاد مبارکه در روز مورد بررسی بسته به سایز و نوع عرضه، از حدود 135 هزار تومان تا 140 هزار تومان به‌ازای هر کیلوگرم متغیر بوده است.

این اختلاف قیمت در شرایطی که بازار به سمت محدوده 150 هزار تومان حرکت می‌کند، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. چراکه رشد قیمت ورق فقط هزینه خرید مواد اولیه را افزایش نمی‌دهد، بلکه هزینه ساخت محصولات پایین‌دستی را نیز بالا می‌برد. 

صنایعی که حاشیه سود محدودی دارند، در چنین شرایطی یا ناچار به افزایش قیمت محصول نهایی هستند یا با کاهش سفارش و تولید مواجه می‌شوند.

فاصله بیشتر میان کارخانه و بازار

در ضخامت‌های بالاتر نیز وضعیت مشابهی دیده می‌شود. به‌عنوان مثال، ورق 8 میل کارخانه فولاد مبارکه سایز 1500، به‌صورت رول و تحویل کارخانه، 136 هزار و 360 تومان قیمت داشت. همین محصول در حالت فابریک 6000×1500 و تحویل کارخانه 140 هزار تومان قیمت‌گذاری شده است.

در نتیجه، حرکت بازار به سمت 150 هزار تومان می‌تواند فاصله میان قیمت کارخانه و قیمت محصول در بنگاه و بازار مصرف را بیشتر نمایان کند. به‌خصوص زمانی که هزینه حمل، برش، مالیات و حاشیه توزیع نیز به قیمت پایه اضافه شود.

عبور ورق آهن از محدوده 150 هزار تومان را باید در کنار سه عامل اصلی نرخ ارز، قیمت مواد اولیه و وضعیت تقاضای داخلی بررسی کرد. ورق گرم در ایران ارتباط نزدیکی با قیمت‌های جهانی فولاد و نرخ ارز دارد. بنابراین افزایش نرخ ارز حتی در شرایطی که تقاضای داخلی ضعیف باشد، می‌تواند قیمت جایگزینی ورق را بالا ببرد.

همچنین قیمت ورق سیاه تحت‌تاثیر هزینه سنگ‌آهن، انرژی، حمل‌ونقل و هزینه تولید فولاد قرار دارد. در شرایطی که محدودیت انرژی یا افزایش هزینه تولید به فولادسازان فشار وارد می‌کند، کاهش عرضه می‌تواند از افت قیمت جلوگیری کند. اما سمت تقاضا همچنان تعیین‌کننده است. 

اگر صنایع مصرف‌کننده ورق نتوانند افزایش قیمت مواد اولیه را به قیمت محصولات نهایی منتقل کنند، رشد قیمت ورق می‌تواند به کاهش خرید منجر شود. به همین دلیل ممکن است بازار از نظر قیمتی صعودی باشد، اما از نظر حجم معاملات همچنان با رکود مواجه شود. همان الگویی که در ماه‌های اخیر در بخش‌هایی از بازار آهن ایران مشاهده شده است.

فاصله قیمت‌ها، پیام مهم بازار

محل تحویل محصول نیز می‌تواند باعث تفاوت قیمت ورق سیاه در بازار شود. برای مثال، ورق سیاه ۸ میل اکسین اهواز در ابعاد ۶۰۰۰×۲۰۰۰ میلی‌متر با تحویل کارخانه، ۱۴۱ هزار و ۸۲۰ تومان قیمت داشت؛ درحالی‌که قیمت همین محصول با تحویل از بنگاه تهران به ۱۴۴ هزار و ۵۵۰ تومان می‌رسید.

بنابراین، اگر قیمت ورق سیاه وارد محدوده 150 هزار تومان شود، انتظار نمی‌رود تمام بازار با یک سرعت حرکت کند. ورق‌های پرتقاضا و محصولات با برندهای معتبر می‌توانند سریع‌تر به این محدوده برسند، در حالی که محصولات کم‌تقاضاتر یا ضخامت‌های خاص ممکن است فاصله بیشتری با این مرز داشته باشند.

به‌طور کلی ایستگاه 150 هزار تومان برای بازار ورق آهن را باید بیشتر یک نقطه عطف تورمی دانست و فقط یک عدد قیمتی نیست. این سطح می‌تواند نشانه افزایش قابل‌توجه هزینه تامین فولاد برای صنایع پایین‌دستی باشد. با این وجود، تداوم رشد قیمت به شرطی امکان‌پذیر خواهد بود که نرخ ارز و هزینه تولید همچنان افزایشی بماند و تقاضای صنعتی نیز توان همراهی با قیمت‌ها را داشته باشد. در غیر این صورت، بازار ممکن است مانند بخش‌هایی از زنجیره فولاد، با پدیده رشد قیمت بدون رشد تقاضا، مواجه شود.