کشاورزی لرستان در حال تغییر تقویم؛ سیب‌زمینی زمستانه در الشتر | اقتصاد فارسی

به گزارش خبرگزاری تسنیم از الشتر، یک مزرعه پنج هکتاری در شهرستان سلسله امسال به محل آزمون یک تغییر مهم در تقویم کشاورزی لرستان تبدیل شد.

در این مزرعه سیب‌زمینی، برخلاف رویه معمول، در فصل سرد کشت شد تا مشخص شود آیا اقلیم معتدل سرد این منطقه می‌تواند بخشی از تولید این محصول را از فصل گرم به زمستان منتقل کند یا نه.

نتیجه این آزمایش در زمان برداشت، مطلوب ارزیابی شده و اکنون جهاد کشاورزی لرستان توسعه این تجربه را به عنوان یکی از گزینه‌های اصلاح الگوی کشت در این منطقه بررسی می‌کند.

ندا محمدی‌پور، مدیر زراعت جهاد کشاورزی لرستان، اصلاح الگوی کشت و انتقال زمان کشت برخی محصولات از فصل گرم به فصل سرد، را یکی از راهبردهای مهم برای استفاده بهتر از ظرفیت اقلیمی و منابع آبی دانست.

به گفته او، هدف از این تغییر فقط جابه‌جایی یک تاریخ در تقویم کشاورزی نیست، بلکه تلاش برای نزدیک‌تر کردن نیاز آبی محصولات به شرایط طبیعی هر منطقه است.

کشت زمستانه سیب‌زمینی پیش از این در شهرستان‌های گرم‌تر لرستان از جمله چگنی، پلدختر و کوهدشت تجربه شده بود و نتایج به‌دست‌آمده در این مناطق، زمینه را برای بررسی امکان اجرای آن در مناطق سردتر فراهم کرد.

امسال برای نخستین‌بار این الگو در اقلیم معتدل سرد شهرستان سلسله و در سطح پنج هکتار به‌صورت آزمایشی اجرا شد. اهمیت این آزمایش برای سلسله از آن جهت است که توسعه هر الگوی کشت در این شهرستان باید با ویژگی‌های اقلیمی منطقه سازگار باشد.

سیب‌زمینی محصولی است که زمان کاشت و دمای محیط در مراحل مختلف رشد آن می‌تواند بر عملکرد نهایی تأثیر بگذارد. مدیر زراعت سازمان جهاد کشاورزی لرستان نیز بر همین نکته تأکید دارد و معتقد است موفقیت کشت زمستانه به مجموعه‌ای از عوامل وابسته است؛ از انتخاب رقم مناسب گرفته تا تاریخ دقیق کاشت، شرایط دمایی و وضعیت زمین.

او توصیه کرد کشاورزان پیش از تغییر زمان کشت، شرایط مزرعه خود را با کارشناسان بررسی کنند و از تعمیم یک تجربه موفق به همه مناطق بدون ارزیابی کارشناسی خودداری شود.

یکی از تفاوت‌های اصلی کشت زمستانه با کشت معمول، طولانی‌تر شدن دوره رشد گیاه است. هنگامی که بخشی از دوره رشد در فصل سرد قرار می‌گیرد، گیاه فرصت بیشتری برای تکمیل فرآیند رشد و پر شدن غده‌ها پیدا می‌کند.

در کنار آن، بارش‌های زمستانی می‌تواند بخشی از نیاز آبی مزرعه را تأمین کند و وابستگی کشاورز به منابع آبی زیرزمینی یا آبیاری‌های مکرر را کاهش دهد.

انتهای پیام/ 644