در حالی که جهان با سرعت نور به سمت «خودآگاهی» ماشینها میتازد، ما در میان قیچی تحریمهای خارجی و بولدوزر فیلترینگ داخلی، به دنبال بقا در عصر دیجیتال هستیم.
در حالی که انتظار میرفت پلتفرمهای سلامت دیجیتال در دوران بحران و محدودیتهای فیزیکی، گرهگشای نیازهای درمانی مردم باشند، تداوم اختلالات اینترنتی و نبود زیرساختهای پایدار، این حوزه را با بحرانی بیسابقه روبرو کرده است.
دبیر پیشین شورایعالی فضای مجازی، ضمن تایید بر ناتوانی فنی و اقتصادی پلتفرمهای داخلی در پاسخگویی به نیاز کاربران، از امکان اتصال مجدد اینترنت بینالملل در کمتر از ۵ دقیقه در صورت رفع ملاحظات امنیتی خبر داد و با لحنی کنایهآمیز به وجود تبعیض در دسترسی به اینترنت واکنش نشان داد.
دسترسی به اینترنت جهانی، که روزگاری حق همگانی بود، اکنون با گذشت بیش از سه دهه به کالایی لوکس و طبقاتی تبدیل شده است. با رونمایی از سرویسهای «اینترنت پرو» توسط اپراتورها و تجاریسازی دسترسیهای ویژه، حالا مفهوم «تبعیض دیجیتال» از سطح زمزمههای پشتپرده به یک مدل تجاری رسمی تغییر شکل داده است.
نتبلاکس اعلام کرد که قطع سراسری اینترنت در ایران به روز ۵۶ رسیده و ارتباطات بینالمللی بیش از ۱۳۲۰ ساعت است که مختل شده؛ وضعیتی که همزمان تداوم شرایط ناشی از جنگ ادامه دارد.
معاون ارتباطات شرکت مخابرات ایران در پاسخ به ابهامات برخی کاربران اینترنت مخابرات در عدم دسترسی به موتور جستجوی گوگل در برخی استانها، گفت: با توجه به اینکه آیپی (IP) اینترنت داخلی با اینترنت بینالملل تفاوت دارد، کاربران بایستی به بخش تنظیمات مودم مراجعه کرده و نسبت به تنظیم مجدد آیپیها اقدام کنند.
معاون ارتباطات و اطلاعرسانی دفتر رئیس جمهور نوشت: با عبور از این وضعیت دسترسی به اینترنت بینالمللی بهعنوان یک حق طبیعی همه شهروندان با کیفیتی بهتر از گذشته مهیا خواهد شد.
در حالی که معاون اول رئیسجمهور از مخالفت قطعی با «اینترنت طبقاتی» سخن میگوید و شخص رئیسجمهور نیز پیشتر چراغ سبز اتصال را نشان داده بود، سرنوشت فضای مجازی در ایران به کلاف سردرگمی تبدیل شده که یادآور بروکراسیهای فرسوده اداری است؛ جایی که همه مسئولان موافق انجام کاری هستند، اما در نهایت امضای اصلی در هزارتوی «شوراها» و «کارگروهها» گم شده و به اربابرجوع (مردم) گفته میشود: «سیستم قطعه، فردا بیا!»
در دنیای امروز، فناوری به مجموعهای از دانش، ابزارها و روشهایی اطلاق میشود که زندگی بشر را تسهیل کرده، کیفیت آن را ارتقا میبخشد و مشکلات رفاهی را کاهش میدهد. این حوزه به عنوان یک محرک اصلی برای رشد اقتصادی در سطح ملی و جهانی شناخته میشود؛ از طریق افزایش بهرهوری، کاهش هزینهها و خلق فرصتهای شغلی، میتواند اقتصادها را تقویت کند.
بسیاری از افراد با دقت به خبرهای مرتبط با فناوری و نوآوریهای آن، به ویژه در حوزههایی نظیر فناوری اطلاعات، هوش مصنوعی، انرژیهای نو و … توجه میکنند. این پیشرفتها در نهایت به توسعه فناوری کمک نموده و امکان رشد بخشهای مختلف جامعه را فراهم میآورند. در نتیجه، اقتصاد ایران و اقتصاد جهانی نیز از این موج توسعه مستثنی نخواهند بود و با بهرهمندی از نوآوریهای جدید، شاهد پیشرفتهای چشمگیری خواهند بود.

فناوری یا تکنولوژی (Technology) چیست؟
در اصل، فناوری به کاربرد دانش علمی به منظور حل مسائل عملی و بهبود زندگی انسانها اشاره دارد. این مفهوم شامل تغییر و بهینهسازی محیط زندگی، افزایش کارایی و رفع مشکلات گوناگون میشود. به عبارت دیگر، فناوری ابزارها، فرآیندها و سیستمهایی را توسعه میدهد که نیازهای بشر را برطرف کرده و موجب پیشرفت جوامع میشوند.
کاربردهای فناوری در زندگی مدرن
فناوری با نفوذ در حوزههای مختلفی مانند صنعت، تولید، کشاورزی، بهداشت، تجارت و حملونقل، نقش مهمی در کاهش هزینهها و بهبود کیفیت خدمات ایفا میکند. این دستاوردها شامل مدیریت بهتر منابع، تشخیص دقیقتر بیماریها، ارتقای روشهای درمانی، بهبود فرآیندهای آموزشی و یادگیری، تسهیل ارتباطات و تجارت، و افزایش ایمنی در سیستمهای حملونقل میباشد.
اهمیت و تأثیر فناوری بر اقتصاد
تأثیرات فناوری بر اقتصاد هم در سطح جهانی و هم در سطح ملی قابل توجه است. برخی از تأثیرات مثبت این حوزه به شرح زیر است:
- خلق فرصتهای شغلی جدید: فناوری موجب نوآوری و توسعه محصولات و خدمات نوین میشود که به نوبه خود منجر به ایجاد مشاغل جدید و کاهش بیکاری میگردد. این فرآیند به رشد اقتصادی کمک شایانی میکند.
- ارتقای فرآیندهای تولید و بهرهوری: پیشرفتهای فناورانه به بهبود روشهای تولید و ارائه خدمات منجر میشود، که این امر موجب افزایش بهرهوری و کاهش هزینههای تولید شده و در نهایت به توسعه اقتصادی کمک میکند.
- توسعه تجارت: فناوری امکان رشد تجارت الکترونیک، بازرگانی بینالمللی و اقتصاد دیجیتال را فراهم آورده و نقش مهمی در بهبود وضعیت اقتصادی کشورها دارد.
- جذب سرمایهگذاری: نوآوریهای فناورانه زمینه ایجاد فناوریهای نوین را فراهم میآورند که از طریق جذب سرمایههای داخلی و خارجی میتوانند زیرساختهای اقتصادی را بهبود بخشیده و موتور رشد اقتصادی را تقویت کنند.
به طور کلی، توسعه فناوری نه تنها باعث بهبود کیفیت زندگی انسانها میشود، بلکه به عنوان یک نیروی محرکه در توسعه اقتصادی و اجتماعی کشورها نقش کلیدی ایفا میکند.