Eghtesad
eFarsi .Com
اگر ژاپن اوراق خزانهداری آمریکا را بفروشد، چه بلایی بر سر تتر میآید؟
تحولاتی که فناوری بلاکچین و رمزارزها ایجاد کردهاند، فقط در حد نوآوریهای مالی نیست؛ این موج در حال بازتعریف یکی از دیرینهترین سازوکارهای بشر یعنی «نظام اداره اقتصاد» است. رشد اقتصاد کریپتویی، توکنیزه شدن داراییها و ظهور مدلهای حکمرانی شفافتر، نشانههایی است که مسیر آینده را روشنتر از همیشه نشان میدهد: آیندهای که در آن بخش خصوصی نقش پررنگتری در تنظیمگری و هدایت بازار ایفا میکند.
رمزآتی بهعنوان بستری برای همافزایی دولت و بخش خصوصی، میکوشد زمینه شکلگیری نوعی اقتصاد نو در ایران را فراهم کند؛ اقتصادی که میتواند از ابتدا با مشارکت دو سوی سیاستگذاری و اجرا بنا شود.
بازار رمزارز در ایران سالهاست میان دو قطب «تقاضای واقعی مردم» و «سیاستگذاری سختگیرانه» در نوسان است. میلیونها کاربر بهطور روزمره با داراییهای دیجیتال سروکار دارند، اما در سوی دیگر هنوز بخشی از سیاستگذاران با این صنعت مانند یک تهدید برخورد میکنند. این دوگانگی نهتنها به شفافیت بازار کمک نکرده، بلکه شکاف میان رفتار واقعی کاربران و ساختار رسمی تصمیمگیری را عمیقتر کرده است.
درحالی که سیاستگذاری صنعت رمزارز در کشور بین بیاعتمادی، سردرگمی و تصمیمگیریهای متناقض دستوپا میزد، نبود یک فضای شفاف برای گفتوگو میان بخش خصوصی و حاکمیت به مانعی جدی برای توسعه تبدیل شده است. حالا اما شکلگیری بستری مثل رمزآتی بارقهای از تغییر را نشان میدهد؛ یک تلاش مشترک برای شنیدهشدن صدای فعالان این حوزه، آن هم نه از موضع پایین، بلکه در تریبونی برابر.
در ایران که تنها در هفت سال، ارزش پول ملی با چاپ بدون پشتوانه ۹ برابر کاهش یافته، نگاه امنیتی به رمزارزها بیشتر به شوخی شبیه است. رمزآتی میتواند این تناقض را به صراحت فریاد بزند.
دادههای جدید نشان میدهد که ۱۰۰ شرکت برتر سهامی عام جهان در مجموع یک میلیون و ۵۹ هزار و ۴۵۳ بیتکوین در اختیار دارند که یکی از بزرگترین تمرکزهای مالکیت بیتکوین شرکتی ثبت شده تاکنون را نشان میدهد.
اگرچه طلا همچنان دارایی محوری ذخایر بانکهای مرکزی باقی میماند، اما بیتکوین نیز در مسیر تبدیلشدن به یک دارایی مکمل قرار دارد؛ داراییای که با کاهش نوسان، افزایش نقدشوندگی و پذیرش نهادی، جایگاهی محدود اما روبهرشد در ساختار ذخایر رسمی پیدا میکند.
ارزهای دیجیتال، با فراهم آوردن بستری مناسب برای تبادلات مالی سریع و کارآمد، میتوانند به ارتقای شفافیت و ایمنی در معاملات اقتصادی یاری رسانند. از این رو، با بهبود سرعت جریان سرمایه و افزایش دسترسی به خدمات مالی، نقشی کلیدی در تقویت اقتصادهای ایران و جهان ایفا میکنند.
ارز دیجیتال (Digital Currency) به هر نوع پولی اطلاق میشود که به صورت کاملاً الکترونیکی وجود دارد و برخلاف ارزهای سنتی، هیچ گونه فرم فیزیکی ندارد. این نوع پول، که در دستهبندی پولهای مجازی قرار میگیرد، در چندین قالب مانند کوینها و توکنها عرضه میشود. رمزارزها نیز بخشی از این حوزه هستند که تعریف مختصری از آن به شرح زیر ارائه میشود:
رمزارز یا همان کریپتوکارنسی، نوعی ارز مجازی است که امنیت آن با استفاده از تکنیکهای رمزنگاری تضمین میشود. این روش باعث میشود که امکان جعل یا استفاده مجدد از همان واحد پول تقریباً از بین برود. بیشتر رمزارزها بر بستر فناوری بلاکچین فعالیت میکنند و به شبکههای غیرمتمرکز متکی هستند. ویژگی اساسی رمزارزها این است که معمولاً توسط هیچ سازمان یا نهادی مرکزی منتشر نمیشوند؛ از این رو از نظر تئوری در مقابل دخالتهای دولتی در امانند. ظهور ارزهایی نظیر بیتکوین (BTC)، اتریوم (ETH) و تتر (USDT) نگرش جامعه نسبت به پول را دگرگون کرده و بانکهای مرکزی سراسر جهان را بر آن داشته تا به بررسی و توسعه نسخههای دیجیتال پولهای ملی بپردازند. امروزه، افراد زیادی در سطح بینالمللی به دنبال اخبار و تغییرات قیمتی مرتبط با این حوزه هستند.
ارزهای دیجیتال و رمزارزها با ارائه امکانات نوین و ارتقای زیرساختهای مالی، میتوانند به رشد و توسعه اقتصادی در سطح بینالمللی و ملی کمک کنند. در ادامه، سه جنبه مهم از تاثیرات آنها را بررسی میکنیم:
در مجموع، ارزهای دیجیتال به واسطه توانمندیهای فراوان خود در بهبود کارایی تبادلات مالی و تقویت زیرساختهای اقتصادی، نقش مؤثری در پایداری و رشد اقتصادی در ایران و جهان ایفا میکنند.
تمامی حقوق مطالب برای "اقتصادفارسی"محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع می باشد.
نشر مطالب با ذکر نام اقتصادفارسی بلامانع است.
طراحی و اجرا : گروه رسانهای اقتصادفارسی
